تنهایی

 هفته ی قبل مثله دیشب عروسی بودیم

هروقت توی جمع فامیل پدری هستم و به نوع ارتباطاتشون نگاه میکنم بیشتر یادم میاد چقدر غریب و تنهام با اينكه هميشه به نوعي توي جمعشون هستم اما بازم غريبه م

عاشق پدرو مادرمم اما بهم ظلم بزرگي كردند

هيشكيو ندارم

تنهای تنهای تنها

خدايا تنهايی يه بچه اصلن خوب نيست .من نه خواهر برادر هم سن و سال خودم دارم نه دايی و عمو و خاله و عمه زاده ايي هم سن خودم

خیلیا وقتی میبینن خواهر زاده هایی هم سن دارم بهم میگن اونا که هستن!! اما واقعیت اینه که آدم تا خواهر و برادر داشته باشه خاله رو میخواد چیکار

وقتی فکر میکنم میبینم مامان بابام به خودشونم ظلم کردند. نگرانیشون برا آینده م . نگرانیشون وقت من نیستم .خیلی وقتا حضور من باعث شور و نشاط تو زندگیشون میشه اما وقتی فکر میکنن اگه نباشن !!!!!این مساله حتی منو هم آزار میده چه برسه به خودشون .حتی این مساله که من یه جورایی شدم پرستار و همدم آدمای مسن فامیل اذیتشون میکنه

وقتی جدی فکر میکنم به وجودشون افتخار میکنم . تو زندگیم هیچی برام کم نذاشتن .هیچی هیچی..وقتی کارایی میکنم که مخالف باورهاشونه سکوت میکنن و میگن این اقتضای جامعه شه.اگرچه گاهی وقتا یادشون میره منو مقایسه کنن با همین مقتضای جامعه و بهم افتخار کنن!! اما واقعن چرا؟؟ چرا ما بزرگترا برای خواسته هامون ناخوداگاه باعث تنهای دیگری میشیم

تو فامیل خیلیا رو میبینم که باید بچه بیارن اما...یا همین دوست و آشناها....یه دونه کافیه !! این کلمه رو که میشنوم دلم میخواد آتیششون بدم

حتی دختر خاله و عمو و عمه دایی نمیتونه جای خالی یه خواهر برادر رو پر کنه

گاهی وقتا نیاز داری با یکی مشورت کنی. حرف بزنی . سرتو بذاری رو شونه ش و گریه کنی .از دلمشغولیهایی حرف بزنی و از ترسهای بگی که نمیتونی به پدرمادرت بگی که مبادا نگران بشن

خدارو شکر میکنم .....از کامپیوتر متنفر بودم اما همین کامپیوتر دوستای رو بهم داد که اگه نمیبودن میشدم یه آدم که ..مهم یست چی میشدم اما الان نیستم

از همه تون متشکرم

ملیکای عزیزم.مهتاب.پروین.شکوه.سمیه کسانی که شدند خواهرم و کمکم کردند .حالا نقش یکی خیلی پررنگ و یکی کم رنگ تر

ایمان مجتبی و در دنیای نت داداش جی جی که به دعاهاش معتقدم و ایمان دارم

                    همتونو دوست دارم که نذاشتید باور کنم خواهر و برادر ندارم