جعبه جادو

چندین هفته است که مهمان خانه ها و اوقات فراغت ما سریالهای ایرانی است که هر شب از شبکه های 1-2-3 پخش میشه و اکثر خانواده های ایرانی اون ها رو تعقیب میکنند و اتفاقات اون انگاربرای اعضای خانواده ی خودشون میوفته

زیاد اهل فیلم و نقد و این حرفا نیستم و بلد هم نیستم که فیلم ها رو نقد و بررسی کنم اما خیلی اوقات دیدم و شنیدم که اکثر جوونها فیلم های خارجی رو به فیلمها و سریالهای ایرانی ترجیح میدند و حاضر نیستند حتی نیم نگاهی به اون بندازند . حاضرم با اطمینان این حرف رو بزنم که 90درصد جوونها سریال " لاست " رو دیدند (من ندیدم) اما همون افراد اگر بهشون بگید دلنوازان یا شمس العماره یا ...... به شما بخندند و بگند " مزخرف "!!!!! در حالی که شاید ما یادمون رفته که فیلمهای ایرانی براساس فرهنگ و جامعه و اتفاقات جامعه ی ما ساخته شده و خوب یا بد برای ما و متعلق به ماست . پس اگر از نظرمون فیلم یا سریالهای ما بدرد نخور و آبکیه چرا سعی نمیکنیم که درجه و کیفیتش رو بالا ببریم ؟ چرا سعی نمیکنیم اونو انقدر بالاببریم تا روزی سینما و تلویزیون ما  برترین بشه !!!!!!!!فقط کنار نشستن و گفتن اه اه چقدر مزخرفه باعث تعالی میشه ؟!

دوست داشتم بازهم بتونم منظور و هدفم رو خوب بیان کنم اما باید ببخشید که در حرف زدن تواناترم تا نوشتن ، اما به هرحال این نظر من راجع به این سریالهاست  

دلنوازان :

داستان و رخدادهای زندگی خانواده ای مرفه و در عین حال معتقد که شاید باب دل اکثر خانواده ها باشه و آرزوی داشتن اینچنین خانواده ایی . به هر حال پسر خانوده مخالف نظر اعضای خانواده با دحتری ازدواج میکنه و شروع این ازدواج با عشق و در طی روزهای زندگی این عشق به تنفر تبدیل میشه

به نسبت سریالهایی مثل نرگس این سریال اغراقش کمتر بود .

زیاد اهل نوشتن و اهل انتقاد نیستم اما خب این سریال حسن زیادی داشت . نشون داد خیلی مواقع باید به رفتارها بیش از حرفها دقت کرد . شاید حرفی رو به زبون نیاریم اما رفتار ما درست همون حرف ماست بهزاد شاید در ظاهر هیچ حرفی و قولی در مورد ازدواج با مهتاب نزده بود اما رفتارش و سکوتش حکم تایید رفتار و نظر بزرگترها بود و همین سکوت و سخن نگفتن باعث شد احساسات مهتاب جریحه دار بشه

و اما رفتار و انتظار بزرگترها مبنی بر ازدواج دختر عمه و پسر دایی، کاری بس ابلهانه  که از یک خانواده ی فرهنگی و روشنفکر و امروزی بس بعید بود

عاشق شدن بهزاد و حضور یلدا شاید دلیلی باشه بر دوپست قبلتر من که به ما جوانها این نکته رو تاکید کنه و نشون بده که فقط دیدن و یک نگاه و عاشق شدن برای یک ازدواج موفق ،ملاک نیست . شناخت  خیلی مهمه و نه تنها شناخت اخلاقی خوده فرد ، بلکه شناخت خانواده و فرهنگ  خیلی مهم تر از هر چیزیه

بهزاد براش اهمیتی نداشت که یلدا دوشیزه نیست و قبلن ازدواج کرده !!!!! اما لحظه ایی فکر نکرد که چرا یلدا جدا شده . گاهی اوقات ازدواج و شکست قبلی مهم نیست اما دلیل اون شکست باید بررسی بشه تا دوباره این شکست تکرار نشه و پشیمانی برامون به دنبال نداشته باشه .شاید با شناخت و انتخابی عاقلانه میتونست نظر خانواده شو با خودش همراه کنه. اون دلش رفته بود اما باید صبر میکرد .برای یک ازدواج و زندگی خوب فقط دل مهم نبود

اما چیزی که برای من جالب بود اینه که خیلی از رفتارهای ما بر اساس سوء تفاهم بوجود میاد . یک سوءتفاهم ممکنه یک زندگی رو ویران کنه . بسیاری از رفتارهای ممکنه بر اساس اون سوءتفاهم شکل بگیره و لج و لجبازی و کینه باعث بدتر شدن روابط بشه .و تا بدانجا ادامه پیدا کنه که زندگی و گاه زندگی ها از هم بپاشه .

صداقت و یک رنگی باعث محکم شدن زندگی میشه .اگر یلدا سکوت نمیکرد ، اگر سعی برای ساختن زندگیش میکرد، اگر بهزاد سعی میکرد محبت و نیاز به آرامش یلدا رو ببینه و در قبال محبت یلدا اون هم سعی میکرد کمی از غرورش دست برداره و خیلی از این اما و اگرها

 

و در نهایت دلنوازان سریال خوبی بود . به نظر من خیلی بهتر و پند آموز تر از نرگس  که به دلیل فوت پوپک گلدره ،حسابی اسم در آورد و باعث شد توجه همه به طرفش جلب بشه . اگرچه این سریال پیامهای مهمی رو در خودش داشت اما اغراق زیادی که در اون بکار رفته بود باعث شده بود طبیعی نباشه

دلنوازان اغراقش خیلی کمتر بود اگرچه جای سوال داشت که چطور مهتاب که ضربه خورد تونست بعد از مدتی بهزاد رو ببخشه اما عمه خانوم یا مادر مهتاب نتونست . و حتی زمان فراموش کردن و کنار اومدن مهتاب با این قضیه ! که البته میشه گذاشت به حساب سن و سال ( تجربه شو دارم و میدونم میشه یا نه )

 

شمس العماره

سریالی بی سر و ته اما در عین حال فان و خنده دار . سریالی که در قسمتهای بعد از ماه مبارک رمضان بیشتر تونست حاوی نکته و پند باشه و باز هم برای جوانها در انتخاب همسر

این سریال آشنایی و ارتباط جوونها رو تحت نظر خانواده ها و ازدواجی سنتی اما در عین حال مدرنیته پیشنهاد میکرد . دخترها و پسرها یک آشنایی سنتی داشتند اما طبق سنت روز و مدرنیته  ارتباط داشتند و با فکر هم آشنا میشند

در عین اینکه این آشنایی سنتی و به صورت خواستگاری صورت میگرفت اما همیشه این نکته رو ذکر میکرد که باید دل هم اسیر بشه و فقط عقل تنها هم مهم نیست

پسرهای زیادی توی این خونه رفت و آمد میکردند و لیلا انتخابهای زیادی داشت و با آدمای متفاوتی آشنا شد . با خلق و خوی اونها و رفتارهای اجتماعیشون و رفتار و دیدگاهها و اعتقادات اونها

شمس العماره با اینکه فان بود و بیشتر طنز بود اما میشه گفت طنز به تمام معنا بود ، البته اگر نکته رو لحاظ کنیم که طنز یعنی بیان مسائل مهم بصورت خنده دار

حضور افراد مختلف و اتفاقات متفاوت بین اونا هم درسی بود برای ما .اینکه پری خانومی که فقط به فکر منافع خودش بود در طی این ماجراها برای دیگران هم نگران میشد و دل میسوزوند

 

شمس العماره با اینکه کمتر از دلنوازان طرفدار داشت اما اگر بهش دقت میکردیم پیامهاش مشخص تر بود و اون هم به دلیل روایتگری لیلا بود که باعث میشد دقیق تر به این سریال و پیامهاش نگاه کنیم

 

به هر حال این سریال هم تموم شد اما به نظر من اگر خواستگارهای لیلا هم مانند خواستگار شریفه  میبود اندکی فیلم و سریال جذاب تر بود و میتونست به جوانها این پیام رو بده که : درسته که شما دختری رو دیدید و خوشتون اومد اما آشنایی بیشتر رو بذارید زیر نظر خانواده ها ، واقعن چرا ما این انتظار رو داریم تا هر خواستگاری که میریم یا خواستگاری که میاد به ازدواج منجر بشه .

هیچ وفت فراموش نمیکنم خاطره ی ازدواج خواهر دوستم رو ! جناب پسر از شمال ایران اتفاقی دختری از جنوب ایران رو میبینه و پس از اندکی تحقیق از ویژگی های دختر مطلع میشه و با خانواده میرن خواستگاری .آشنایی اونا زیر نظر خانواده هاشون صورت میگیره و بعد از 1.5سال ازدواج میکنند

 

دوست دارم نظر شما رو هم بدونم  و منتظرم

 

پ.ن: فکر میکنید اگر من دختر سریال شمس العماره بودم چه کسی رو انتخاب میکردم ؟!؟!

اینترنت و دوستان نتی

یکی دو هفته ی پیش شبکه ی سه برنامه ای رو نشون داده بود راجع به اینترنت و آشنایی های اینترنتی . من اون برنامه رو ندیدم اما این طوری که شندیم اکثرن توی سن 18و20 سال بودند و در چت با هم آشنا شدند .

مزخرف ترین استفاده ایی که از نت میتونیم داشته باشیم چت کردن و چت روم هستش و بهترین استفاده ی غیر علمی و تفریحی از اینترنت رفتم به تالارهای فان فاروم هاست . جایی که میتونی وقت بگذرونی و بخندی و در عین حال میتونی با دیدگاههای آدمایی که پستهای فان میزند در تالارهای جدی و مختلف آشنا بشی و بتونی اونا رو بشناسی ، چون اونجا درسته که میتونن شخصیت غیر واقعی داشته باشند اما تفکرات و ایده های اصلی خودشونو بیان کنند . درسته میتونند ایده آل باشند اما به هر حال جایی مجبور میشن شخصیت واقعی خودشون رو نشون میدند 

نمیتونم حرفای اون برنامه رو جدی بگیرم چون اون چیزی که من دیدم با حرفای اونا خیلی متفاوت هستش

 

بعد اینکه وارد دانشگاه شدم و آشناییم با بچه های انجمن علمی،به کمک یکی از اونا دیدگاهم خیلی عوض شد که ای کاش نمیشد !!!اون دوره با مشقتا و خوشیاش گذشت اما الان که به اون دوران نگاه میکنم خیلی دوسشون دارم .کاردانی م خیلی بهتر و قشنگترو  لذت بخش تر از کارشناسیم بود

اما بعد از فارغ التحصیلی اومدم سرکار و آغاز ارتباط نتی من .......

گفتمان رو میخوندم اما نه خیلی جدی...بیشترین استفاده ی من از نت محدودبود به چت با بچه ها که البته این وسط خواهرزاده م سود بردو سرچ کردن برا پروژه و این حرفا

اما با رفتن به سرکار وارد دنیای نت شدم و وقت زیادی رو اونجا میگذروندم. دوستای زیادی پیدا کردم که در بین این دوستان تعدادی از اونها برای من خیلی عزیز هستند . حداقل صداقت بیشتری در مقابل دوستای غیر نتی من نشون دادن و ارزش زیادی برام قائل شدند .

آدمی هستم که در برخورد اول همه ی آدما برام یکی هستند و اعمال خودشون باعث میشه اعتماد و ارتباطم با اون کم یا زیاد بشه 

ولی خوبی این دوستان اینه که ارتباطتت و نوع ارتباط دست خودت هستش و تویی که حد و مرز رو مشخص میکنی. و اگه نخوایی این ارتباط رو قطع میکنی  

 

 و اما دوستان نتی من که به نوعی جزو اعضای فامیل من هم هستند و بدون اینکه رابطه ی خونی بین ما باشه من براشون ارزش دارم و قائل هم هستم

پروین:

اولین ارتباط من با پروین بود که هنوزم جزوبهترین دوستای منه ....میزنه تو سرم ..دعوام میکنه ....نصیحتم میکنه و خیلی وقتا هم حس ششم منو مسخره اما الان این طور نیست ..ایمان آورد بهش ....به هر حال پروین جزوکسانی بود که به بزرگ شدن و تغییر من کمک کرد ..حتی برای رسیدن به همین ایمان نصف و نیمه که توی دینم دارم پری موثر بود...کمکم میکرد و میکنه تا آروم باشم و خلاصه یه دوست خوب و مشاور خوبه ...یه کسی که میشه بهش اعتماد کرد ..میشه بهش گفت خواهرو کسی که اگر چه ......بی خیال

دوست دارم و امیدوارم خوش بخت و شاد باشی

 

 

بهراد:

دومین شخصی بود که توی دنیای نت وارد دنیای حقیقی من شد .یه پسر خوب و یه پدر مهربان...بهراد با اینکه از من کوچیکتر بود خیلی وقتا حرفاش آرومم میکرد وکمک کرد تا روحیه ی سخت و خشن من و البته کم اعتماد به نفس من تغییر کنه و خیلی وقتا در عین اینکه تفاوت توی اعتقادات داشتیم اما مدافع خوبی برام بود ...شاید اون هم باور کرده بود دخترشم .....هیچ وقت اولین دیدار رو یادم نمیره .....معرفی میکنم:دخترام ،دزی و پری.............بهراد رو خیلی دوسش دارم چون در عین اینکه جدی بود اما مهربون و دلسوز......

بهراد عزیز خوشبخت بشی

 

مهتاب:

شاید بهتره بگم آشنایی من با مهتاب هم مثه اآشناییم با ملیکا با دلخوری و یه بحث کوچولو شروع شد.اما مهتاب برام دوست خوبی بوده و هست ..دلم براش خیلی تنگ شده اما باید بگم که مهتاب واقعن درسای زندگی و ... بهم یاد داد..مهربونی و خوش خلقی و خیلی چیزای دیگه از مهتاب یاد گرفتم ....مهتاب یه معلم خوب برام بود و یه دوست خوب.دوستی که بهم خیلی چیزایاد داد .دوستی که دوستی بااون باعث یادگرفتن خیلی ارتباطات در دتیای نت شد.در عین برخی اختلاف نظرها و بوجودآمدن برخی دلخوری ها اما دوستی با مهتاب ارزش اینو داره که از اون به عنوان یکی از دوستای خوب یاد کنم ..مهتاب دوستی بود ه و هست که هر روز بودن با اون هر لحظه گفتگو و صحبت باهاش باعث میشه یه جنبه از شخصیتش رو بشناسم و چیزی یاد بگیرم

 مهتاب جون همیشه شاد باشی و امیدوارم باز هم بتونم ازت چیزی یاد بگیرم

 

ایمی:

یه دایی خوب و مهربون .یه دوست خوب که از همون اولین دیدار خیلی دوسش داشتم .یه حجب و حیا و مهربونی خاص تو چهره ش بود .ایمی هم یه معلم خوب و یه دوست دلسوز بوده و هست .دوستی که در بدترین شرایط کنارم بود .دوستی که بمام تلاشش رو کرد تا یاد بگیرم به حرف دیگران توجه نکنم..دوستی که بهم یاد داد ظاهر آدما مهم نیست ..دوستی که بهم یاد داد خودم مهم تر از بقیه هستم .دوستی که بهم یاد داد من هم آدم دوست داشتنی و باارزشی هستم ..دوستی که همیشه بهم کمک کرد ..دعوام کرد ..و دوستی که اگه درد به سرش بگیره دنیا رو میدم تا خوب شه....شاید بهترین هدیه ایی که تونیستم بهش بدم یه قرآن بوده .ایمی عزیز،دایی خوب و مهربونم،همیشه شرمنده ی مهربونی و خوبیای تو هستم ...امیدوارم دعایی که تو سفر حج داشتم برآورده بشه و خوشبختی تورو کنار عشقت ببینم و البته امیدوارم بعضی از اخلاقای بدت رو ترک کنی . دوست دارم و ممنونتم

 

 اسکار:

پسر خوب و مهربونم .پسر محجوب و ماخوذ به حیای من.پسرک مهربونم که نمیدونم از مهربونیش چی بگم .پسرک عزیزم که بهم کمک کرد و کنارم بود تا دینمو بهتر بشناسم .پسرکی که تلاش خودشو کردوبهم قبولوند که من هم مسلمونم ..پسرکی که وجودش و حضورش بهم قبولوند که میشه بدون اینکه کسی رو دنیا بیاری حس کنی مادری . پسرکی که انقدر برا مامیش دل میسوزونه که گاهی وقتا نمیتونم ناراحتیمو بهش بگم که در این صورت درد خودمو یادم میره ونگران اون میشم .پسر مهربونم که یه قلب بزرگ و دریایی داره .پسرکی که خودشو بدترین آدم میدونه اما اون آدمی که من توی حرم امام رضا دیدم بد نبود..اون روحش بالاتر از جسمش بود ..یه فرشته ...والایی و ایمان و اعتقادو عروج یه انسان متقی رو من با اون دیدم ..پسر گلم خوشبخت باشیو منو بخاطر احساس مادرانه ی غیرقابل کنترلم ببخش

 

سمیه: 

یه خواهر کوچولوی خوب ودوست داشتنی .یه خواهر خوب و مهربون ..یه خواهر کوچولوکه وجودش و پاکی و صداقت و مهربونیش باعث شد گذشت و خاکی شدن رو یاد بگیرم..یه خواهرعزیزکه ایمان و اعتقاد و پاکیش بهم یاد داد آدم باشم .یاد داد مهربون باشم ...مقاوم..استوار...صبور..خاکی..مسلمان..مومن..و خلاصه سمیه یه انسان کامل بوده و هست و در کنار اون بودن دارم یاد میگیرم یک دخترو زن مسلمان باشم ......سمیه عزیزم خیلی دوست دارم .اگرچه هنوز هم نمیتونم بهانه هات رو بپذیرم

.الهه ی استقامت من ،خیلی دوست دارم و امیدوارم خوشبختی تو ببینم

 

آی کیو:

یه عموی خوب و مومن و متعهد و دوست داشتنی و فراری . نمیدونم راجع به اون چی بگم اما این اواخر خیلی کمکم بود و به دادم رسید . مرتضی شخصیتی داره که نمیتونم توضیحش بدم اما پسریه که در عین اعتقادات مذهبی امروزی و روشنفکر هستش .. یعنی یه چیزی تو مایه های مجی

مرتضی عزیز نمیدونم چطور توصیفت کنم اما امیدوارم خوش باشی

 

آزاده:

دوست خوبی برام بوده و هست .دوستی که به دلیل فاصله ی نسبتن کم مکانی ارتباط بیشتری با هم داشتیم و سعی کردیم در همه حال حواسمون به هم باشه ..آزاده ی عزیزم برای تو هم آرزوی خوشی دارم

 

جی جی:

برادری خوب و فراری .زیاد نمیشناسمش اما خیلی خوب بلده وقتی ناراحتی و عصبانی آرومت کنه . وقتی داری میشکنی و خورد میشی شونه هاتو میگیره و بلندت میکنه و سعی میکنی قامت راست کنی  و به دعاهاش ایمان دارم . جی جی یه فرشته س که اومده تورو به خدا نزدیک تر کنه و همون لحظه س که هست و یهو غیبش میزنه

 

علی بامرام :

آنچه که عیان است  چه حاجت به بیان است  باید توضیح بدم ؟!؟!؟!؟!؟

امیدوارم خوشبخت بشی خاله و روزهای زندگیت مملو از شادی

 

اینا دوستای نتی من هستند که وارد دنیای حقیقیم شدند .دوستایی که با دیدنشون قلبم آروم گرفت و شادی واردش شد .دوستایی که در طی این۵-۶سال در کنار هم بودیم و توی غم و شادی شریک هم بودیم .دوستایی که بهم نشون دادند توی دنیای نت که همه ازش گریزون هستند میشه آدم خوب و سالم دید. کسانی که دوستی رو کامل بجا آوردند.اما وجود این دوستا و بقیه ی دوستای نتی من یه اصل مهم رو بهم ثابت کرد و باعث شد حتی به بقیه دوستیهام نگاهی بندازم و این اصل رو تعمیم بدم و دوستایی که به واسطه ی وجود اونا دوستای دیگه ایی هم پیدا کردم و به وجودشون افتخار میکنم 

 

پ.ن:

این هم مطلبی که دایی ایمی عسیسم درین باره نوشته

فلاني دوست اينترنتي‌مه

- ئه؟ اين كه اهل اين كارا نبود؟! خيلي مذهبي و معتقد بود از اين رفتارها نداشت؟!

- چه رفتارهايي؟ نكنه مي‌خواي بگي دوستي اينترنتي عقده‌اي بازيه؟

چرا من اين‌قدر دوست اينترنتي دارم و به اين روابط ادامه مي‌دم…

دوستاي اينترنتي من عمدتاً توي فروم‌ها يا از طريق دوستاي ديگه‌ي اينترنتي به من معرفي مي‌شن. من به دوستاي اينتريم اعتماد و روشون شناخت بيشتري دارم. سود بيشتري بهم رسوندن. سالمتر از رابطه‌هاي واقعيم بودن. حتي با دخترهايي كه توي اينترنت دوست بودم دغدغه‌ي اينو نداشتم كه ديگران نگاه ديگه‌اي بكنن يا خودش فكر ديگه‌اي بكنه در حالي كه توي رابطه‌هاي واقعيم عذاب بيشتري مي‌كشيدم.

فرق فروم‌ها با چت روم‌ها -كه عمدتاً محيط ناامن‌تري بلحاظ اخلاق دوستي دارن- اينه كه قدرت خاصي دارن براي اينكه توش مي‌توني با استقلال و اختفاي بيشتري بگردي و با نوشته‌ها و در نتيجه عقايد ديگران آشنا بشي…

من دوستي‌هاي اينترنتي رو به دو دسته‌ي سطحي و عمقي (كه قبول دارم دسته بندي كلي و ناقصي هست) تقسيم مي‌كنم و نماد اين تقسيم بندي‌ها رو هم بدون اينكه درشون مناقشه و تعميم به جمع داده باشم دوستي‌هاي چت رومي و دوستي‌هاي فرومي مي‌شناسم.

توي چت روم‌ها قادرين نوعي از دوستي سطحي برقرار بكنين. حرف‌ها سطحي و روزمره هست شبيه حرف‌هايي كه تو تاكسي مي‌زنيم. نقطه‌ي ضعف اين نوع دوستي‌ها گذرا بودن اون هست و اين باعث مي‌شه كه به همين دليل افراد سعي كنن با جاذبه‌هاي ديگري به ساختن يه رابطه‌ي دوستي رو بيارن.

نقطه‌ي قوتي كه اين دوستي‌ها مي‌تونن داشته باشن اينه كه مي‌تونن به تخليه‌ي “نياز به مورد توجه بودن” و “نياز ارتباط با جنس مخالف” كمك كنن و هر چند شكل ناسالمي دارن ولي از شكل خطرناكي كه مي‌تونه از سركوب نياز پديد بياد جلوگيري مي‌شه. لااقل وقتي دختري با پسري توي چت روم جيك جيك مي‌كنن، نه جامعه بهشون نگاه بد مي‌كنه و نه آبروي خونواده‌هاشون مي‌ره و نه اسم دختر و پسر روي هم مي‌مونه! مي‌بينين همين رابطه‌ي نه چندان جالب هم اگر فكر كنيم كه با نبودنش مي‌تونه چيزاي بدتري اتفاق بيافته خوبي‌هاي خودش رو داره!

ولي در شكل عميق‌تري توي فروم ها مي‌تونين:

نوشته‌هاي ديگران رو بخونين بدون اينكه ديگران بدونن كه خوندين يا اصلاً هستين… توي چت روما وقتي وارد مي‌شين همه نگاه مي‌كنن كه اومدين وقتي مسيجي زده مي‌شه همه مجبور به تحملش هستن مگر اينكه برن بيرون. وقتي وارد مي‌شي بعيد نيست كه بهت پي ام بدن در حالي كه شايد اصلاً علاقه‌اي به برقراري ارتباط نداشته باشي. خيلي‌ها سعي مي‌كنن حتي آيدي شون هم طوري باشه كه ديگران رو تحريك كنه به پي‌ام دادن!

بدون اينكه مجبور باشين نوشته‌ها رو بخونين مي‌تونين ازشون صرف نظر كنين. بخاطر همين همه سعي مي‌كنن كه بجاي اينكه مثل توي چت روم‌ها به گفتن حرف‌هاي لحظه‌اي بپردازن و براي يك دوستي به “مخ زني” رو بيارن، به گفتن حرف‌هاي ماندگار و برخاسته از عمق بيشتري روي بيارن. متن در فروم‌ها به ديسكاشن يا پست معروفه و متن در چت روم‌ها به مسيج و گفتگوي درجا (IM) و عمق هر كدوم از اسمشون پيداست!

توي دوستي اينترنتي مي‌تونين با عقايد طرف آشنا بشين بدون اينكه به همخوني سن و سال و جنس و قيافه و تيپ فكر كنين و تحت تاثيرشون قرار بگيرين. هر چند كه اين مسائل هم در فروم‌ها داخل پروفايل گذاشته مي‌شن ولي الزامي نيست. اينجاست كه من دوستاي اينترنتيم رو بيشتر از دوستاي دور و بريم مي‌شناسم و مي‌دونم كه چه نقاط مشتركي داريم و توي چه نقاطي نبايد صحبت كنيم و حتي نديده كلي خاطره‌ي مشترك داريم.

مي‌تونم به دوستام بخشي از مشخصاتم رو كه دلم مي‌خواد رو بدم و بخشي رو كه مي‌خواد ندم. يعني شماره‌ي من رو تعداد كمي دارن و اسمم رو هم حتي دوست ندارم پابليك كنم. من دروغ نمي‌گم ولي خيلي صريح بخش‌هايي از مشخصات حتي عادي رو هم جزو حيطه‌ي شخصي‌م مي‌دونم. اين يه مزيت در دوستي‌هاي اينترنتي نيست؟!

مي‌تونم رفقاي اينترنتيم رو هر زمان كه خواستم بپذيرم و هروقت نخواستم نپذيرم. از آدمايي كه پيله مي‌كنن حرصم مي‌گيره و توي واقعيت و توي اينترنت برخورد تدافعي مي‌كنم باهاشون. انرژي برخورد تدافعي رو توي دوستي‌هاي اينترنتي مي‌توني حروم نكني. امكانات بن، ايگنور، بلك ليست، اسپم و ريپرت كردن به شكل نرم افزاري جلوي طلبكارا (!) رو مي‌گيره و شما رو به”نات ريسپوند تو پيجينگ” مي‌بره!

توي اينترنت ميتوني بدون اينكه هراسي داشته باشي درونياتت رو بگي و تخليه بشي! حتي نيازي به اين نيست كه كسي بهت تريبون بده! حتي لازم نيست حق داشته باشي و فقط ميتوني بگي! اين گوش نكرد يكي ديگه! حتي لازم نيست توانايي چيره كننده‌ي مجاب كردن يا حتي حرف زدن درست و حسابي داشته باشي!

و در وهله‌ي آخر اينكه دوستاي اينترنتيم سود زيادي بهم رسوندن. چقدر شانس داشتم كه يه دوست فيلم باز يا يه دوست عكاس يا يه دوست دامپزشك يا دكتر توي دنياي واقعيم داشته باشم؟ ولي الان اينقدر دوست دارم كه هراسي ندارم كه دوستايي كه ممكنه بودن باهاشون اذيتم بكنه رو با اين استدلال كه “همين يكي رو دارم” بهشون حريم ندم. دوست‌هايي دارم كه توي شمال و مشهد و تبريز و ياسوج و لبنان و تركيه و هند و امريكا و استراليا و هزار كشور و شهر ديگه دارم.

و ديگر هيچ

سلامی دوباره

سکوت و سکوت

چاره ایی دیگر مگر هست ؟!؟!؟!؟  و یا راهی دیگر ؟ جز صبر و جز امید به آینده، باید صبر کرد زیرا که سحر نزدیک است و امید به این است تا خورشید محبت و صداقت بتواند ابرهای تردید را کنار زند

گرما و نور خورشید وجودت را تابان و درخشان تر کن تا ابرهای تردید را کنار زند . به  ندای دلت گوش فرا ده

 

 

سلام

شرمنده ! بار هم مدت طولانی نبودم اما خوب دلیل عدم حضورم رفتن به بیرجند و انجام کارهای فارغ التحصیلی و بعد از اون هم سفری دو هفته ایی به شمال و سپس افتادن به جون خونه!!!

یه خونه تکونی اساسی و نقاشی و رنگ اتاقا و کاشی کاری سرویسها و آشپزخونه . میشه گفت افتادم به جون خونه و بساب بساب وهنوز که هنوزه اتاقا فرش نشده و باز هم باید نقاش بیاد تا اتاق خواب رو رنگ کنه ! و فکر میکنم یه هفته دیگه وضع همین باشه و  در همین حین هم درگیری ذهنی برای یه دوست .

من آدم بشو نیستم !

اگه 100000000000000000000سال آدم حسابم نکنن وقتی دچار مشکل میشن و بیان سراغم دلم میلرزه و نمی تونم نه بیارم البته در مورد این یکی قضیه حسابی فرق میکنه .به هزار و یک دلیل

 

 

و اما

 داشتم فکر میکردم که

 " قدر آیینه بدانید در موقع که هست       نه در آن وقت که افتاد و شکست "

و بعد اون به سریال پنجمین خورشید فکر کردم . واقعن اگه بدونیم با انجام این عمل ما ممکنه چه تغییری تو زندگیمون رخ بده  آیا اونو انجام میدیم؟ آیا باز هم مصر هستیم ؟ نظرمون تغییر میکنه ؟ اعتماد میکنیم ؟ اعتماد نمیکنیم ؟

گاهی اوقات در شناخت آدما تلاش بیشتری میکنیم و شاید دقیق تر و اصولی تر فکر میکنیم .

گاهی اوقات شاید باید تردیدها رو دور ریخت و نترسید .

گاهی اوقات باید عاقلانه عاشق شد و شاید عشق چندان مفهومی نداشته باشه و دوست داشتن برتر از عشق

کم سن و سال تر که بودم میگفتم عشق و عشق و عشق ..اما  الان ..

الان دیگه به این فکر میکنم که زندگی شوخی بردار نیست و عشق محض درست نیست .نمیدونم چطوری باید منظورم رو توضیح بدم اما همیشه گفتم و میگم:

عاقلانه عاشق شو

خودت باش .. ببین .. بشنو .... بشناس ...علاقمند شو ...صداقت داشته باش ...عاشق شو  

عاشق کسی که اون هم تورو بخواد .. همونی که هستی ... خودت و فقط خودت

درسته که عشق خیلی برام مقدسه و هنوز هم جایگاه خودش رو برام داره اما انقدر لجن مال ش کردند و ازش سوء استفاده که .......